Η ποντιακή του καταγωγή του Γκουρτζίεφ είναι ένα σημείο από οποίο ξεκινώντας κανείς μπορεί να καταλάβει αρκετά βασικά πράγματα για το μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο και τη διδασκαλία του. Το ότι ο πατέρας του ήταν Έλληνας Πόντιος από το Καρς του Καυκάσου δεν ενεργοποιεί μόνο το φυλετικό ενθουσιασμό που τόσο πληθωρικά χαρακτηρίζει την ποντιακή μου ράτσα. [...]
Στο δρόμο της πνευματικής αναζήτησης, κάποια στιγμή, συναντά κανείς την ιδιαίτερη προσωπικότητα του Ναστραντίν Χότζα, εκείνου του δερβίση που ο Γκουρτζίεφ έχει ονομάσει «υπερμοναδικό αμίμητο διδάσκαλο». Τα ανέκδοτα τού Ναστραντίν είναι κατασκευάσματα μεγάλων δασκάλων της Ανατολής. Το κάθε ένα μπορεί να γίνει κατανοητό σε πολλά επίπεδα. Πέρα από το προφανές αστείο που μεταφέρουν, πάντοτε ξαφνιάζουν επειδή κρύβουν μια βαθιά αλήθεια για τις ψεύτικες αξίες που έχουν συχνά οι άνθρωποι.
Ο Γκουρτζίεφ, γεννήθηκε το 1877 στο Καρς του Πόντου, από πατέρα Έλληνα και Αρμένισσα μητέρα. Η ζωή του υπήρξε επεισοδιακή. Για είκοσι ολόκληρα χρόνια περιπλανήθηκε στην Μέση Ανατολή και την Ασία, φτάνοντας σε μέρη απρόσιτα για τους Δυτικούς. Εκεί γνώρισε πολλούς πνευματικούς δασκάλους από διάφορες θρησκείες. Όταν επέστρεψε, πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, γύρω του συγκεντρώθηκαν μαθητές στην Μόσχα και την Πετρούπολη. Με τη Ρωσική Επανάσταση έφυγε και συνέχισε την εργασία του ταξιδεύοντας στην Τιφλίδα, την Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο και το Λονδίνο. Το 1922 εγκαταστάθηκε στον Πύργο του Πριερέ, κοντά στο Παρίσι, όπου διακριτικά τον πλησίασε ένας μεγάλος αριθμός μαθητών από όλα τα μέρη του κόσμου. Πέθανε το 1949 στο Παρίσι.