Η “ευφυΐα” της Τεχνητής Νοημοσύνης μοιάζει παράξενα ασταθής. Ένα συνηθισμένο σύστημα, για παράδειγμα, θα τραβάει το δρόμο του κανονικότατα, κάνοντας αρκετά λογικά πράγματα, όταν, τελείως ξαφνικά, θ’ αρχίσει να κάνει ανοησίες, σαν να μην είχε καμία απολύτως λογική. Αυτή την παράξενη συμπεριφορά αποκαλούν “πρόβλημα της αιφνίδιας ανοησίας στην Τεχνητή Νοημοσύνη”.
Παρά τα μελανά αυτά σημεία στην ιστορία της Τεχνητής Νοημοσύνης, οι νέες μηχανές που είναι γνωστές στο χώρο της Πληροφορικής και ως “υπολογιστές 5ης γενιάς” υπόσχονται υψηλές επιδόσεις. Φιλοδοξούν, κατά πρώτο λόγο, να κατανοήσουν την ανθρώπινη ομιλία, ν’ αρχίσουν να “βλέπουν” αντικείμενα, καθώς και να είναι σε θέση να τ’ αναγνωρίζουν, να εκτελούν ελέγχοντας μηχανικά μέλη μιας πολύ μεγάλης σειράς φυσικών εργασιών κι, ακόμα, να λαμβάνουν σε πραγματικό χρόνο αποφάσεις, συνυπολογίζοντας πάρα πολλές παραμέτρους.